Αυθόρμητα, απλά και αληθινά χωρίς υπερβολές. Αυτή ήταν πάντα το κέντρο. Όμως ήρθε η ώρα που έφυγε για τον ουρανό.
Στις 25 Αυγούστου του 2026 έφυγε από τη ζωή η ΖΩΗ Σακελλαρίου – Γκαραγκούνη. Η κηδεία της έγινε στο νεκροταφείο Ζωγράφου στην Αθήνα. Πολλοί οι φίλοι και οι συγγενείς και από την πλευρά της οικογένειας του συζύγου της Παναγιώτη Σακελλαρίου και από τη δική της.
Ο σύζυγός της Παναγιώτης Σακελλαρίου από τη Δίβριτσα (Δήμητρα) Γορτυνίας, νομικός και Διευθυντής του Λιμένα Θεσσαλονίκης, ανιψιός του καθηγητή Γεωργίου Σακελλαρίου της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών.
Περήφανος για τη σύζυγό του Ζωή, γιατί ανταποκρίθηκε ως σύζυγος σε όλες τις δικές του προσωπικές αρχές. Προπαντός για την αγάπη της συζύγου του Ζωής για το χωριό του και για τους συγγενείς του.
Η ΖΩΗ Σακελλαρίου – Γκαραγκούνη, παιδί μιας αστικής οικογένειας με καλές αρχές, σπούδασε μαία στη σχολή Μαιών του Νοσοκομείου Αλεξάνδρας. Καλή μαθήτρια, καλή σπουδάστρια, καλή σύζυγος και καλή μαία. Η Ζωή άφησε όνομα Ανθρώπου γεμάτου με αρετές. Έξυπνη, εργατική, πρόθυμη, πάντα χαρούμενη και ευγενική. Από το στόμα της και το γελαστό της πρόσωπο δεν απουσίασε ποτέ ο καλός της λόγος. Η γλυκύτητα των λόγων της συνοδεύονταν πάντα με το χαμόγελο και την ανοιχτή αγκαλιά της.
Στην κηδεία της οι τρεις ομιλητές μίλησαν με σεβασμό και αγάπη για τον χαρακτήρα της και τον γλυκό της λόγο.
Ο γιατρός, καρδιολόγος Γιάννης Κάνδυλας, ήταν χείμαρρος αληθινός και γνήσιος. Πενήντα χρόνια συγκάτοικοι, τα δύο ζευγάρια ήταν κάτι περισσότερο από συγκάτοικοι. Τα δάκρυα τον οδήγησαν με αληθινό πόνο να φωνάξει τη φράση που συγκίνησε όλους: «αδελφή μου ΖΩΗ αφήνεις μεγάλο κενό σε εμάς».
Σπουδαιότατη σε σκέψεις και έκφραση η ομιλία του γιατρού.
Και μετά τον γιατρό έρχεται η ξαδέλφη της ΖΩΗΣ Θέμις. Ύμνοι για τη ΖΩΗ από τους ομιλητές. Ας αφήσουμε την ξαδέλφη της ΖΩΗΣ να πει εκείνα που γνώρισε για τη ζωή της και όλα όσα θαυμάσια της φάνηκαν γνωρίζοντας τη ΖΩΗ.
«Ξαδέλφη, αγαπημένη μας ΖΩΖΩ θέλησες να φύγεις αθόρυβα, να μην ενοχλήσεις κανέναν. Εσύ που έτρεχες για όλους, που αφουγκραζόσουν τα προβλήματα όλων, σαν να μην είχες δικά σου. Δεν έκανες παιδιά, κι όμως έφερες τόσα στον κόσμο. Έκανες όλα τα παιδιά δικά σου, μικρά και μεγάλα, σαν μάνα.
Πόσο σε ευχαριστούμε που μας δίδαξες την αγάπη, χωρίς όρους και το νοιάξιμο στην πράξη. Σπίτι ανοιχτό, σπίτι με ζεστασιά και χαμόγελο, και το τραπέζι στρωμένο πάντα. Το δρόμο της προσφοράς που επέλεξες να περπατήσεις, το διδάσκεις τώρα σε εμάς και αν τον ακολουθήσουμε θα είμαστε πλουσιότεροι και ευτυχέστεροι. Υπήρξες ξαδέλφη αληθινός και γλυκύς άνθρωπος.
Τυχεροί όσοι σε γνωρίσαμε, θα σε έχουμε πάντα στην καρδιά μας. Καλή ανάπαυση, καλό ταξίδι!»
———————
Το μνημόσυνο των 40 ημερών θα γίνει στις 3 Οκτωβρίου, ημέρα Σάββατο, στην Αθήνα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γερασίμου στα Άνω Ιλίσια. Ενορία για 50 χρόνια από την εγκατάστασή της στην οδό Μαικήνα 132-138.
Οι δύο οικογένειες ευχαριστούν όλους όσοι παρευρέθηκαν στην κηδεία της, καθώς και όσους δεν θα μπορέσουν να βρεθούν και στο μνημόσυνο. Δεν παρεξηγούμε κανέναν, γιατί τα ταξίδια και οι μετακινήσεις πάντα είναι δύσκολα.
Η ΖΩΗ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ – ΓΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗ δεν ξεχνιέται.
