Πόσο απλά μπορούμε να μιλάμε για παραγωγή όταν ο Πρωτογενής τομέας είναι μια Σχολή Ζωής;
Μήπως ο πρωτογενής τομέας δεν είναι απλώς ένας οικονομικός κλάδος,αλλά το πιο αυθεντικό πανεπιστήμιο της εμπειρίας;
Ο πρωτογενής τομέας έχει, είχε και θα έχει σοφούς ανθρώπους· είτε από εμπειρία, είτε από γενιά σε γενιά, είτε ανάλογα με την κάθε εποχή.Πάντα θα γεννά σοφούς — γιατί εκεί όπου ο άνθρωπος συνομιλεί καθημερινά με τη φύση,η γνώση δεν μένει θεωρία γίνεται συνείδηση και τρόπος ζωής.
Μήπως λοιπόν η πραγματική σοφία δεν είναι να γνωρίζεις τους κανόνες, αλλά να ξέρεις πότε η ζωή απαιτεί να τους ξεπεράσεις με ευθύνη;
Και μήπως ο Νόμος δεν είναι αυτός που δημιουργεί τον άνθρωπο της ευθύνης, αλλά ο άνθρωπος της ευθύνης αυτός που δίνει πραγματικό νόημα στον Νόμο;
Ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ,ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ
Στο πνεύμα του αρχαίου λόγου που αποδίδεται στον Αριστοφάνη πως οι άνθρωποι της σοφίας θα συνέχιζαν να ζουν με τον ίδιο τρόπο ακόμη κι αν καταργούνταν οι νόμοι, διαφαίνεται μια βαθύτερη αλήθεια που παραμένει διαχρονική.
Oτι ο Νόμος δεν γεννά πάντα τον άνθρωπο της ευθύνης…αλλά ο άνθρωπος της ευθύνης γεννά από μόνος του τον δικό του Νόμο.
Μα όλοι εμείς δεν θέλουμε να καταργηθούν οι νόμοι.Θέλουμε να υπάρχουν να μας προστατεύουν να μας κατευθύνουν και να διασφαλίζουν τη δικαιοσύνη.
Απλώς θέλουμε οι νόμοι να συναντούν την πραγματικότητα της παραγωγής να κατανοούν τον μόχθο της γης και να στηρίζουν τον άνθρωπο που ζει από αυτήν όχι να τον απομακρύνουν από αυτήν.
Στον πρωτογενή τομέα αυτό είναι ακόμη πιο καθαρό.Η γη, τα ζώα, ο μόχθος και ο καιρός δεν υπακούν σε θεωρίες.Υπακούν στη συνείδηση στην εμπειρία και στη σοφία της πράξης.
Γι αυτό και η ανάπτυξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας δεν μπορεί να βασίζεται μόνο σε κανόνες και περιορισμούς.Χρειάζεται πλαίσιο, όχι καταναγκασμό κατεύθυνση, όχι επιβολή.
Γιατί εκεί όπου υπάρχει πραγματική γνώση, η πράξη προηγείται του νόμου.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ:
1.Ενίσχυση της πραγματικής παραγωγής και μείωση της γραφειοκρατίας
2.Στήριξη μικρών και μεσαίων εκμεταλλεύσεων
3.Συνεχής εκπαίδευση και μεταφορά γνώσης στην πράξη
4.Σύνδεση παραγωγής με μεταποίηση και τοπική προστιθέμενη αξία
5.Τεχνολογία προσαρμοσμένη στον άνθρωπο της παραγωγής
6.Δίκαιη κατανομή αξίας σε όλη την αλυσίδα παραγωγής
ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗΣ
Και αν κάτι μας διδάσκει η γη, είναι πως τίποτα δεν παράγεται μόνο του και κανείς δεν μπορεί να σταθεί μόνος του.
Ούτε ο κτηνοτρόφος χωρίς τον γεωργό.
Ούτε ο γεωργός χωρίς την κτηνοτρόφο.
Ούτε ο παραγωγός χωρίς την εκπαίδευση.
Ούτε η εκπαίδευση χωρίς τον παραγωγό.
Ούτε η παραγωγή χωρίς την αγορά.
Ούτε η αγορά χωρίς την παραγωγή.
Κτηνοτρόφοι, Γεωργοί, πολιτεία, κτηνίατροι, γεωπόνοι, ζωοτέχνες, προμηθευτές λιπασμάτων και σπόρων, σύμβουλοι, γαλακτοβιομηχανίες, επιχειρήσεις της διατροφικής αλυσίδας, καταστήματα και λαϊκές αγορές όλοι είμαστε κρίκοι της ίδιας αλυσίδας ζωής.
Με αλληλοσεβασμό, συνεργασία και επαγγελματισμό μπορούμε να μετατρέψουμε τον πρωτογενή τομέα από πεδίο πίεσης και δυσκολίας σε πεδίο ανάπτυξης, αξιοπρέπειας και προοπτικής.
Και τελικά:
Γιατί η γη δεν ανήκει σε έναν. Ανήκει σε όλους όσοι τη σέβονται, τη δουλεύουν και τη μοιράζονται με ευθύνη. Και αυτή ακριβώς η ευθύνη δεν είναι απλώς υποχρέωση· είναι ρίζα, αξία και ταυτότητα.
Η Κτηνοτροφία και η Γεωργία δεν είναι απλώς επαγγέλματα. Είναι τρόπος ζωής, στάση απέναντι στη φύση και διαρκής πράξη δημιουργίας για το παρόν και το μέλλον.
Είναι ο ζωντανός πυρήνας της αυτάρκειας, της παράδοσης και της ανάπτυξης κάθε τόπου η δύναμη που κρατά τις κοινωνίες όρθιες και τις κοινότητες ζωντανές.
Και όποιος τα υπηρετεί, δεν παράγει απλώς προϊόντα· υπηρετεί τη ζωή την ίδια.
Νικολέτα Τζιωρτζιώτη
Αντιπρόεδρος Ομοσπονδίας Κτηνοτρόφων και Κτηνοτροφικών Συλλόγων Θεσσαλίας Ν.Τρικάλων
