Η συζήτηση που άνοιξε εσχάτως γύρω από τη λεγόμενη «δελφινολογία» στον Δήμο Τρικκαίων μοιάζει, αν μη τι άλλο, πρόωρη. Και ίσως περισσότερο αποκαλυπτική για όσους τη συντηρούν, παρά για το πρόσωπο στο οποίο υποτίθεται ότι αναφέρεται.
Ο Νίκος Σακκάς δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στο προσκήνιο. Η πολιτική του διαδρομή στη Νέα Δημοκρατία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι μακρά και καταγεγραμμένη, με παρουσία σε περιόδους που δεν ευνοούσαν τις εύκολες επιλογές ούτε τις ανέξοδες φιλοδοξίες. Η ενασχόλησή του με τα κοινά δεν ξεκίνησε χθες, ούτε οικοδομήθηκε σε συγκυριακές ισορροπίες.
Στην αυτοδιοίκηση έχει υπηρετήσει τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο βαθμό, αναλαμβάνοντας θέσεις ευθύνης και συμμετέχοντας ενεργά στη διοικητική λειτουργία. Το καλοκαίρι του 2023, μετά τη μετακίνηση Παπαστεργίου στην κεντρική πολιτική σκηνή, ήταν από τους λίγους που διεκδίκησαν ανοιχτά ρόλο, χωρίς υπεκφυγές ή παρασκηνιακές διαδρομές.
Η εκλογή του τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, με ποσοστό που δύσκολα αμφισβητείται, ήρθε σε μια εξαιρετικά απαιτητική συγκυρία, λίγες εβδομάδες μετά τις επιπτώσεις της κακοκαιρίας Daniel. Λίγο αργότερα, η ανάδειξή του στην προεδρία της ΠΕΔ Θεσσαλίας επιβεβαίωσε ότι το αυτοδιοικητικό του αποτύπωμα ξεπερνά τα στενά όρια ενός δήμου.
Κι όμως, το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια κινητικότητα που περισσότερο θυμίζει πρόωρη εσωτερική αναμέτρηση παρά ουσιαστικό πολιτικό διάλογο. Υπαινιγμοί, τεχνητές εντάσεις και σενάρια διαδοχής εμφανίζονται σε μια χρονική στιγμή όπου η θητεία βρίσκεται ακόμη στην αρχή της.
Οι φιλοδοξίες είναι θεμιτές και αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής. Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι αν υπάρχουν, αλλά πότε και με ποιον τρόπο εκφράζονται. Η πολιτική εμπειρία δείχνει ότι η βιασύνη σπάνια λειτουργεί υπέρ εκείνων που τη δείχνουν.
Ίσως, λοιπόν, η συζήτηση να χρειάζεται λιγότερη δελφινολογία και περισσότερη επίγνωση του χρόνου και των πραγματικών συσχετισμών. Γιατί, όπως συχνά αποδεικνύεται στην πράξη, το timing είναι εξίσου σημαντικό με την πρόθεση ή όπως λέει και ο σοφός λαός… «κάθε πράγμα στον καιρό του — και ο κολιός τον Αύγουστο»!
